وبلاگ خانه بهداشت روستای شهرک ابرج

علف هفت بند

Knotgrass

کليات گياه شناسي:

علف هفت بند گياهي است يکساله و داراي ساقه خوابيده که طول آن به 50 سانتيمتر مي رسد. برگهاي آن ريز، نوک تيز و گلهاي آن ريز و کوچک و برنگ صورتي است. اين گياه در اکثر نواحي آسيا،‌اروپا و آفريقا و آمريکا مي رويد و در مقابل عوامل خارجي بسيار مقاوم است. بطوريکه حتي اگر لگدمال شود باز هم از بين نرفته است.

علف هفت بند در چمنزارها،‌کنار جاده ها، اراضي متروک و خرابه ها،‌مناطق سايه در و بين تخته سنگ ها مي رويد. اين گياه در اکثر نقاط ايران نيز وجود دارد.

خواص داروئي:

گياه هفت بند از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است

1) قابض است و براي رفع اسهال و اسهال خوني بکار مي رود.

2) در بند آوردن خونريزي مفيد است.

3) آسم و برونشيت را درمان مي کند.

4) تب را پائين مي آورد.

5) براي برطرف کردن اگزما بکار مي رود.

6) ورم روده بزرگ را برطرف مي کند.

7) براي رفع ترشحات زنانه مفيد است.

8) آنهائيکه به بيماري قند مبتلا هستند با استفاده از اين گياه مي توانند قند خون خود را کنترل کنند.

9) سنگ کليه و مثانه را خارج مي سازد.

10) براي رفع دردهاي معده مفيد است.

11) براي درمان استسقاء مفيد است.

12) در معالجه ميگرن موثر است.

13) درد سياتيک و درد کمر را برطرف مي کند.

14) نفخ را برطرف کرده و هضم غذا را تسهيل مي کند.

15) تاول و سوختگي را با کمپرس اين گياه معالجه کنيد.

16) براي تسکين دردهاي نقرس و رماتيسم از کمپرس اين گياه استفاده کنيد.

17) براي درمان زخم هاي چرکي، گرد اين گياه را روي زخم ها بريزيد.

طرز استفاده:

جوشانده: مقدر 30 گرم گياه خشک را در يک ليتر آب جوش ريخته و بمدت 10 دقيقه بگذاريد بجوشد سپس آنرا صاف کرده با شکر و يا عسل مخلوط کنيد. مقدار مصرف اين جوشانده يک فنجان سه بار در روز است.

مضرات:

اين گياه محرک سلسله اعصاب بوده و ممکن است استفاده زياد از آن باعث تشنج شود.

عناب

Jujube Tree

کليات گياه شناسي:

عناب درختي است که ارتفاع آن تا 8 متر مي رسد نوعي از اين درخت مستقيم و باريک است و نوعي ديگر بصورت کج و معوج بالا مي رود.

عناب بومي مناطق گرمسير است کشت آن در شمال آفريقا،جنوب اروپا و نواحي مديترانه رواج دارد.

برگهاي اين درخت کوچک، زيبا، شفاف،‌متناوب و دندانه دار است. گلهاي آن کوچک و برنگ سبز مايل به زرد مي باشد. ميوه اين درخت که عناب ناميده مي شود برنگ قرمز و بشکل تخم مرغ و داراي يک هسته است.

طعم عناب کمي شيرين است.

خواص داروئي:

عناب از نظر طب قديم ايران معتدل است. البته ابو علي سينا اعتقاد داشت که عناب کمي سرد است.

1) عناب بدليل داشتن لعاب زياد نرم کننده سينه است.

2) ملين است مخصوصا اگر آنرا با آب و يا شير بجوشانيد.

3) ادرار را زياد مي کند.

4) عناب آرام کننده اعصاب است.

5) خون را تميز مي کند.

6) ضد سرفه است.

7) خواب آور است و بيخوابي را برطرف مي کند.

8) جوشانده پوست درخت عناب داروي ضد اسهال است.

9) آسم وتنگي نفس را برطرف مي کند.

10) براي معالجه و التيام زخمهاي کهنه گرد ريشه خشک شده عناب را روي آنها بپاشيد.

11) هسته عناب خواب آور است.

12) خستگي شديد را برطرف مي کند.

13) رشد موي سر را زياد مي کند.

14) جوشانده عناب گرفتگي صدا را برطرف مي کند.

15) جوشانده عناب براي سرفه و درد سينه مفيد است.

16) براي برطرف کردن ورم چشم، عناب را به چشم بماليد.

17) دستگاه هاضمه را تقويت مي کند.

18) حافظه را تقويت مي کند.

19) کم اشتهايي را برطرف مي کند.

20) هرگاه که احساس غمگيني کرده و گريه مي کنيد يک فنجان دم کرده عناب لبخند به لبهاي شما مي آرود.

21) و بالاخره براي درمان سرطان آب عناب را با کاهو بخوريد.

طرز استفاده:

جوشانده عناب: 50 گرم عناب را در يک ليتر آب ريخته و بجوشانيد تا حجم آن دو سوم شود.

جوشانده عناب و جو: 14 دانه عناب را با 25 گرم جو پوست کنده مخلوط کرده و در 2 ليتر آب ريخته و آنقدر بجوشانيد تا جو باصطلاح شکفته شود و 1/5ليتر آّب باقي بماند. اين جوشانده را بگذاريد تا ته نشين شود. سپس روي آنرا برداريد و بنوشيد.

خيس کرده عناب: تعداد 20 دانه عناب را با 30 دانه مويز دانه گرفته و 30 دانه سپستان و 17 گرم شاخه گلدار بنفشه در نيم ليتر آب خيس کنيد و بگذاريد تا صبح بماند سپس آنرا صاف کرده و با 50 گرم شير خشت و 50 گرم ترنجبين مخلوط کنيد تا کاملا حل شود سپس قدري گلاب به آن اضافه کرده و بنوشيد.

مضرات:

عناب در اشخاص سرد مزاج توليد گاز و نفخ مي کند. اينگونه اشخاص بايد عناب را با شکر و مويز بخورند. ضمنا عناب نيروي جنسي را کم مي کند بنابراين بايد با غذاهاي محرک مانند عسل خورده شود.

فلوس

Cassia

کليات گياه شناسي:

فلوس درختي است به ارتفاع 10-15 متر که به حالت خودرو در بيشتر نقاط گرمسير دنيا مانند آفريقا، هند و جنوب مي رويد. فلوس در بعضي از نواحي ايران به نام خرنوب هندي و خيار شنبر نيز معروف است.

ميوه فلوس يه طول 30 تا 50 سانتيمتر و به قطر 3-2 سانتيمتر است. اگر فلوس درقسمت طول آن شکافته شود تيغه هاي متعدد در آن ديده مي شود که فلوس را به خانه هاي متعدد گاهي تا 100 خانه تقسيم مي کند.

در داخل اين خانه ها مايع چسبنده تيره رنگي وجود دارد که عسل خيار شنبر ناميده مي شود. طعم اين مايع کمي شيرين ولي نامطبوع است. براي استفاده از فلوس غلاف آنرا کمي روي آتش گرم مي کنند تا عسل خارج شود. معمولا اين عسل با روغن بادام مخلوط شده و به عنوان مسهل استفاده مي شود البته مي توان مغز فلوس را با قند يا شکر مخلوط کرده و در درجه حرارت معتدلي پخت که به آن فلوس پخته مي گويند.

خواص داروئي:

فلوس از نظر طب قديم ايران کمي گرم و تر است.

1) يکي از بهترين داروها براي رفع يبوست مي باشد زيرا مصرف آن عوارضي ندارد بنابراين حتي براي زنان حامله و اطفال مناسب است.

2) براي درد مفاصل و نقرس فلوس را به موضع درد بماليد.

3) براي کليه ها مفيد است مخصوصا آنهايي که کليه شان سنگ ساز است درصورت استفاده از آن مبتلا به سنگ کليه نمي شوند.

4) جوشانده پوست درخت فلوس اسهال خوني را رفع مي کند.

5) نرم کننده سينه است.

6) براي باز کردن گرفتگي روده و دل پيچه، فلوس را مخلو ط با ريشه ختمي بکار بريد.

7) براي معالجه ديفتيري، فلوس را با آب گشنيز مخلوط کرده و به بيمار بدهيد تا غرغره کند.

مضرات:

فلوس براي معده مضر است چون به روده ها مي چسبد و ايجاد دل درد و ناراحتي هاي روده مي کند بنابراين بهتر است با مصطکي و انيسون روغن بادام خورده شود.

فندق

Hazelnut

کليات گياه شناسي:

فندق درختچه اي است به ارتفاع تقريبا دو متر که در نواحي مساعد تا ارتفاع 6متر نيز مي رسد.

درخت فندق بومي اروپا و آسياي صغير است.

برگهاي درخت فندق پهن و نوگ تيز با دو رديف دندانه، برنگ سبز و با دمبرگي بطول تقريبا يک سانتيمتر مي باشد فندق داراي دو نوع گل نر و ماده است که بصورت سنبله آويخته در پائيز ظاهر مي شود.

فندق گرد 2/5-1/5 سانتيمتر است. داراي پوششي سبز رنگ بوده که پس از خشک شدن تدريجا از آن جدا مي گردد.

خواص داروئي:

فندق از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است. برگ و شکوفه،‌گل و پوست آن (مخصوصا پوست ريشه آن ) قابض است.

1) فندق بدليل اينکه داراي مقدار کمي مواد نشاسته اي است ضمنا داراي مواد معدني زيادي مانند کلسيم،‌پتاسيم، فسفر،‌منيزيوم،‌سديم و آهن مي باشد غذاي بسيار خوبي براي مبتلايان به بيماري قند است.

2) فندق غذاي مناسبي براي تقويت بدن و مخصوصا دوره نقاهت است.

3) فندق مقوي روده ها و معده است.

4) فندق سموم را از بدن خارج مي سازد.

5) فندق فشار خون را بالا مي برد.

6) خانم هائيکه در بين دو عادت ماهانه خونريزي دارند براي درمان آن بايد جوشانده پوست فندق بخورند.

7) روغن فندق براي از بين بردن سرفه و درد سينه مفيد است.

8) روغن فندق براي کبد نافع است.

9) براي جلوگيري از ريزش مو پوست فندق را بسوزانيد و خاکستر آنرا با پيه خوک مخلوط کرده و قسمت هايي را که مو ريخته با آن ماساژ دهيد.

10) فندق بو داده مخلوط انيسون براي سوزش مجراي ادرار و تقويت نيروي جنسي مفيد است.

11) آنهائيکه کارهاي فکري مي کنند بايد فندق بخورند زيرا بدليل داشتن فسفر زياد مغز را تقويت مي کند.

مضرات:

فندق اگر به مقدار کم خورده شود بهيچوجه مضر نيست ولي افراط در خوردن آن ايجاد نفخ و گاز شکم کرده و استفراغ توليد مي کند براي جلوگيري آنهائيکه سرد مزاج هستند بايد فندق را با آب و عسل خورده و گرم مزاجان با سکنجبين بخورند.

قاصدک

Dandelion

کليات گياه شناسي:

گل قاصدک که بنام هاي هند بابري، خبر آرو و کاسني بري نيز معروف است گياهي است علفي و دائمي که ساقه آن بارتفاع 40 سانتي متر مي رسد.

اين گياه داراي ريشه اي است برنگ قهو ه اي مايل به زرد که پر از شيرابه سفيد رنگي مي باشد.

در انتهاي ساقه گل آن قرار دارد. برگهاي گل قاصدک سبز رنگ و بريدگيهاي مثلث شکل و نوک تيز دارد و بر روي سطح زمين مي باشد.

گل قاصدک در وسط چمن، حاشيه شوره زار، کنار جاده ها و اراضي باير و بطور کلي در همه جا مي رويد و شايد دليل آن اين است که طبيعت مي خواهد به انسان بگويد که درهر نقطه اي زندگي مي کند احتياح به اين گياه داريد و هنگاميکه آنرا با وسائل مکانيکي و شيميايي از بين مي بريد دوباره بعد از چندي سر از خاک بيرون مي آورد.

گل قاصدک در حدود 15 نوع مختلف دارد.

زنبور عسل اين گياه را بسيار دوست دارد و شهد زيادي از آن بدست مي آرود. برگهاي جوان گل قاصدک را معمولا با سالاد مي خورند و چون خيلي تلخ است بايد آنرا با ترشي يا آبليمو مصرف کرد. از قسمت هاي مختلف گياه مانند ريشه، برگ و شيرابه آن در طب استفاده مي شود.

خواص داروئي:

اين گياه از نظرطب قديم ايران سرد و خشک است و از قديم الايام براي درمان بيماريهاي کبدي بکار مي رفته است.

1) قابض و مقوي معده است.

2) خوردن آن خونريزي از سينه را متوقف مي کند.

3) قاعده آور است.

4) براي ازدياد شير نافع است و خانم هاي شيرده بايد مقدري از آنرا با سالاد بخورند.

5) خنک کننده و معرق است.

6) ترشح صفرا را زياد مي کند.

7) خون را تصفيه مي کند.

8) از عصاره آن شياف درست مي کنند که براي رفع ورم هاي داخل آلت تناسلي خانم ها و رحم مفيد است.

9) خوردن آب اين گياه مخلوط با روغن زيتون براي رفع مسموميت مفيد است.

10) ضماد ريشه آن را در محل نيش عقرب يا زنبور و يا مار مي گذارند که بسيار مفيد است.

11) اوره را رفع مي کند.

12) کلسترول خون را کاهش مي دهد.

13) درمان کننده اگزما و بيماريهاي پوستي است.

14) درمان کننده کم خوني است.

15) رماتيسم و نقرس را درمان مي کند.

16) براي درمان نارسايي اعمال کبد و تميز کردن کبد از مخلوط زير استفاده کنيد:

شيره ريشه گل قاصد 100 گرم

الکل 90 درجه 18 گرم

گليسيرين 15 گرم

آب 17 گرم

مواد گفته شده را با يکديگر مخلوط کنيد و به مقدر يک قاشق سوپخوري سه بار در روز مصرف نمائيد.

17) دم کرده اين گياه را نيز براي تميز کردن کبد بکار مي برند. مقدار مصرف آن يک فنجان سه يا چها بار در روز است.

طرز استفاده:

براي تهيه اين دم کرده بايد 50 گرم گياه خشک شده را در يک ليتر آّبجوش ريخته و به مدت 5 دقيقه بگذاريد بماند و سپس آنرا صاف کرده و استفاده کنيد.

قهوه

Coffee

کليات گياه شناسي:

قهوه درختي است که ارتفاع آن تا هشت متر ميرسد داراي ساقه اي استوانه اي شکل و برگهاي نوک تيز، متقابل، بيضوي و هميشه سبز مي باشد. گلهاي قهوه برنگ سفيد و بطور گروهي در کنار برگها ظاهر مي شود. ميوه آن که به نام قهوه معروف است بشکل تخم مرغي و برنگ سبز بوده که تدريجا زرد و سپس قرمز مي شود. بهترين نوع قهوه، قهوه عربي است که بحالت خودرو در حبشه،‌سودان و مناطق استوائي آفريقا وجود دارد ولي اکنون کشت آن در برزيل، ونزوئلا، جزائر آنتيل و ديگر مناطق آمريکاي جنوبي مرسوم است.

خواص داروئي:

قهوه از نظر طب قديم ايران سرد و خشک است و چون جزء دسته آلکالوئيدها مي باشد بنابراين بايد در مصرف آن احتياط کرده و فقط آنرا بعنوان دارو مصرف کرد کسانيکه به آن معتاد هستند بايد سعي در ترک آن داشته باشند.

1) قهوه محرک است و هضم را آسان مي کند.

2) تب بر است مخصوصا تب هاي نوبه اي را برطرف مي کند.

3) به بدن نيروي کاذب مي دهد.

4) سردرد را برطرف مي کند.

5)

6) براي برطرف کردن يرقان مفيد است.

7) ادرار آور است.

8) در درمان سرفه اي که با بلغم همراه باشد موثر است.

9) دردهاي عصبي را درمان مي کند.

10) در درمان سياه سرفه مفيد است.

11) ضد عفوني کننده است.

12) گرد قهوه براي سوختگي ها مفيد است.

13) قهوه ضد افسردگي است.

14) مقاومت ورزشکاران را زياد مي کند.

15) برونشها را باز مي کند براي مبتلايان به بيماري آسم مفيد است.

16) براي برطرف کردن تب يونجه مفيد است.

17) از کرم خوردگي دندان جلوگيري مي کند.

مضرات:

1) قهوه فشار خون را بالا مي برد و آنهائيکه فشار خونشان بالاست بايد از نوشيدن قهوه خودداري کنند.

2) باعث تحريک و ضعيف شدن قلب مي شود.

3) باعث بيماري قلبي مي شود. تجربه ثابت کرده است کسانيکه قهوه مي نوشند احتمال بيماري قلبي در آنها سه برابر کساني است که قهوه نمي خورند.

4) کلسترول خون را افزايش مي دهد.

5) زنان باردار به هيچ وجه نبايد قهوه مصرف کننذ زيرا باعث عوارض خطرناک براي کودک مي شود.

6) خوردن قهوه در خانم ها ممکن است باعث کيست در سينه شود.

7) ايجاد سردرد مي کند.

8) قهوه بيخوابي مي آورد.

9) ممکن است باعث حرکات غير ارادي عضلاني شود.

10) ايجاد ناراحتي هاي روده اي و معده اي مي کند.

11) لرزش و رعشه مي آورد.

12) سوء هاضمه مي آورد.

13) دربرخي مصرف زياد توليد اسهال مي کند.

14) باعث تضعيف قواي جنسي مي شود.

کاهو

Lettuce

کليات گياه شناسي:

کاهو يکي از قديميترين سبزيجات دنيا است ، منشاء آن در هندوستان وآسياي مرکزي مي باشد. کاهو طبق مدارکي که بدست آمده از شش قرن قبل از ميلاد در ايران مصرف مي شده است و يک قرن قبل از ميلاد به روم راه يافته و غذاي مهمي براي روميان بوده است. کريستف کلمب تخم کاهو را به دنياي جديد برد بطوريکه از اوائل قرن پانزدهم ميلادي کاهو در هائيتي و باهاما کشت مي شده است. کاهو گياهي است يکساله که داراي برگهاي پهن و دراز و سبز روش مي باشد و با طعم کمي شيرين.

انواع مختلف کاهو که در حال حاضر در آمريکا کشت مي شود حدود 16 نوع مي باشد که در تمام طول سال وجود دارد روي هم رفته دو دسته کاهو وجود دارد:

1- کاهوي پرورشي و اهلي که در سالاد استفاده مي شود که کاهوي گرد Head Lettuce و کاهوي ايراني Romano Lettuce از انواع مهم آن است.

2- کاهوي وحشي يا کاهوي خودرو

کاهوي ايراني از نظر مواد غذايي از کاهوي گرد بهتر است. کاهوي گرد ارزش غذايي چنداني ندارد زيرا داراي مقدار زيادي الياف است که توليد گاز و نفخ در معده مي کند.

خواص داروئي:

خواص گياه کاهو

کاهو از نظر طب قديم ايران سرد و مرطوب است

1) کاهو تميز کننده خون است.

2) کاهو بعلت داشتن آهن خونساز است.

3) ضد تورم است.

4) کاهو خواب آور و آرام بخش است.

5) کاهو براي ضعف اعصاب مفيد است.

6) کاهو ملين و ادرار آور است.

7) خوردن کاهو براي ماليخوليا مفيد است.

8) کاهو زخم هاي مجاري ادرار و مثانه را درمان مي کند.

9) اگر کاهو را با سکنجبين و يا سرکه بخورند اشتها آور است.

10) کاهو اثر ضد تشنج دارد.

11) درد معده را تسکين مي دهد.

12) کاهو قواي جنسي را تقويت مي کند.

13) براي برطرف کردن درد سينه کاهو را بپزيد و بخوريد.

14) زنان شيرده اگر مي خواهند که شيرشان زياد شود بايد کاهوي پخته بخورند.

15) ورم غدد لنفاوي را برطرف مي کند.

خواص تخم کاهو

تخم کاهو از نظر طب قديم ايران سرد و خشک است

1) تخم کاهو خواب آور است.

2) خوردن تخم کاهو زکام را برطرف مي کند.

3) تخم کاهو براي درد سينه مفيد است.

4) خوردن تخم کاهو براي دستگاه ادراري نافع است و آنهائيکه قطره قطره ادرار مي کنند بايد تخم کاهو بخورند.

(در حدود 10 گرم روزانه) تا اين مرض برطرف شود.

مضرات:

اگر در خوردن کاهو افراط نکيند اين گياه بهيچوجه مضر نيست، زياده روي در خوردن کاهو باعث کم شدن قدرت جنسي، فراموشي و کم شدن حافظه، ضعف ديد چشم و نفخ شکم ميشود.

براي برطرف کردن اين عوارض مي توان کاهو را با نعناع، کرفس و زيره ميل کرد.

کدو

Squash

کليات گياه شناسي:

کدو گياهي است يکساله و خزنده که برگهاي آن بشکل قلب و پهن و پوشيده از کرک ريز مي باشد. گلهاي زرد رنگ است و گل نر و گل ماده آن روي يک پايه قرار دارد. ريشه آن باريک و بلند، کمي شيرين است. کدو انواع مختلف دارد مانند کدوي حلوايي، کدوي تنبل يا کدوي زرد،کدوي خورشي يا کدوي سبز.

نوعي از کدوي حلوايي در کانادا و آمريکا و بعضي نقاط دنيا مي رويد که بسيار بزرگ مي شود و گاهي وزن آن تا 60 کيلوگرم نيز مي رسد. در آمريکا و کانادا اين کدوها را براي شب هالوين بکار ميبرند و با آن کيک درست مي کنند.

خواص داروئي:

خواص کدو و تخم کدو:

کدو از لحاظ طب قديم ايران سرد و تر يعني خنک کننده و مرطوب کننده است و از لحاظ شيميايي بدن را قليايي مي کند. کدو هم مانند بادمجان چون داراي کالري است بنابراين مهمترين غذا براي کساني است که مي خواهند وزن کم کنند.

1) تخم کدوي خام اثر دفع کرم روده دارد و چون سمي نيست اطفال نيز مي توانند از آن استفاده کنند. براي اين منظور بايد مقدار 50 گرم تخم کدو را پودر کرده و با عسل مخلوط نموده و مصرف کنيد و بايد بعد از چهار ساعت يک مسهل مانند روغن کرچک بخوريد که کرمها را دفع کند.

2) کدو اثر ملين، مدر و رفع يبوست و رفع سوء هاضمه را دارد.

3) به اشخاصي که تب دارند کدو مي دهند تب را پائين مي آورد.

4) کدو براي اشخاص گرم مزاج و صفراوي غذاي خوبي است.

5) کدو خونساز است و براي استفاده از اين خاصيت کدو بايد آنرا همراه با آب غوره و يا سرکه در روغن زيتون پخت و مصرف نمود.

6) براي رفع دندان درد آب کدو غرغره کنيد.

7) براي درمان گوش درد چند قطره آب کدو در گوش بچکانيد.

8) براي برطرف کردن التهاب معده، کبد و کليه کدوي پخته را روي اين اعضاء بگذاريد.

9) پوست کدو را خشک کنيد خوردن آن درمان بواسير و خونريزي معده و روده است.

10) تخم کدو درمان کنننده سرفه و برطرف کننده اخلاط خون است.

11) براي زخم روده ها و مثانه و سوزش مجراي ادرار تخم کدو مصرف کنيد.

12) روغن تخم کدو براي رفع تب و دل پيچه مفيد است.

13) کدو و تخم کدو هر دو براي پيشگيري سرطان مفيد مي باشند.

14) تخم کدو علاج کننده سرطان پروستات و برطرف کننده ورم پروستات مي باشد در مادران بالاتر از سن چهل معمولا غده پروستات شروع به بزرگ شدن مي کند و بنابراين اين اشخاص بايد چند روز در هفته کدو حلوايي يا تخم کدو بخورند.

15) کدو و تخم کدو در پيشگيري سرطان ريه بسيار موثر است و اشخاص سيگاري و حتي آنهائيکه با اين اشخاص زندگي مي کنند و باصطلاح سيگاري دست دوم هستند براي اينکه مريض نشوند بايد از کدو استفاده کنند.

مضرات:

همانطور که گفته شد کدو سرد است و در خوردن کدو در مناطق حاره و گرم سير بسيار مفيد است و بدن را سالم نگاه مي دارد.

کدو براي کسانيکه طبع سرد دارند و يا در مناطق سردسير زندگي مي کنند خوب نيست زيرا ايجاد نفخ و سنگيني و درد معده مي کند. و بنابراين اشخاص اگر بخواهند کدو بخورند حتما بايد آنرا با ادويه هاي گرم مانند خردل و سير و فلفل و نعناع بخورند.

کنجد

Sesame

کليات گياه شناسي:

کنجد گياهي است يکساله با ارتفاع حدود يک متر که قسمت انتهايي ساقه آن پوشيده از کرک است. برگهاي آن يبضي، باريک و نوک تيز است. گلهاي آن برنگ سفيد و يا قرمز بطور تک تک در کناره برگ هاي قسمت انتهايي ساقه ظاهر مي شود.

ميوه اين گياه بصورت کپسول و محتوي دانه هاي کوچک و مسطح و بيضوي است که دانه کنجد ناميده مي شود و قسمت مورد استفاده اين گياه است.

وطن اصلي کنجد هندوستان است که از آنجا به نقاط ديگر دنيا راه يافته است. در حال حاضر چين بزرگترين توليد کننده کنجد در دنيا مي باشد. هندوستان و حبشه از نظر توليد بعد از چين قرار دارند. در ايران نيز مقدري کنجد توليد مي شود که بيشتر آن به مصرف تهيه روغن و حلوا ارده مي رسد.

خواص داروئي:

از نظر طب قديم ايران کنجد گرم و تر است. کنجد بسيار مغذي است و در اکثر کشورهاي فقير بعنوان جانشين گوشت بکار مي رود.

1) براي چاق شدن و تقويت نيروي جنسي موثر است.

2) براي رفع قولنج کنجد را آسياب کرده و با سرکه مخلوط کنيد و بمقدر نصف وزن کنجد، مغز بادام پوست کنده را به آن اضافه کنيد آنها را پودر کنيد و هر روز بمقدار يک قاشق سوپخوري از آن بخوريد.

3) کنجد گرفتگي صدا را از بين مي برد.

4) نرم کننده معده و روده است.

5) کره کنجد که در کانادا بنام تاهيتي معروف است و شبيه ارده مي باشد غذاي خوبي براي رشد بچه هاست.

6) برگ کنجد را اگر به سر بماليد باعث رشد و سياهي موي سر مي شود.

7)ارده نرم کننده معده و روده هاست.

8) کنجد فشار خون را کاهش مي دهد.

9) کنجد ضد رماتيسم است.

10) براي رفع ناراحتي کيسه صفرا مفيد است.

11) دم کرده برگ کنجد اسهال خوني را برطرف مي کند.

12) روغن کنجد براي رفع تنگي نفس و سرفه خشک و زخم ريه مفيد است.

13) روغن کنجد سوزش ادرار را رفع مي کند.

14) از روغن کنجد بجاي روغن زيتون در سالاد استفاده کنيد.

15) کنجد با همه خواصي که دارد براي معده اي ضعيف مناسب نيست زيرا ثقيل الهضم است. اينگونه اشخاص بايد آنرا با عسل وسرکه بخورند.

کوشاد (ژانسيان)

Gantian

کليات گياه شناسي:

چون اولين بار پادشاه روم بنام جنتيوس که در سالهاي 167-180 قبل از ميلاد حکومت مي کرد بوسيله اين دارو شفا يافت نام آنرا جنطيانا گذاشتند.

محمد بن زکرياي رازي پزشک مشهور ايراني نيز از اين گياه براي مداواي بسياري از امراض استفاده مي کرد.

کوشاد گياهي است علفي، چند ساله و بسيار زيبا، داراي ساقه اي استوانه اي و سبز که بلندي آن به حدود 1/5 متر مي رسد. اين گياه بحالت خودرو در دشت ها و کوهستانهاي اروپا و آسيا مي رويد. برگهاي کوشاد سبز رنگ، نوک تيز و مثلثي است که دو برگ با هم بوسيله دمبرگ کوتاهي به ساقه چسبيده اند و برگهاي بالاي ساقه بدون دمبرگ مي باشد. گلهاي آن زرد رنگ بوده که به تعداد زياد در اواخر بهار در کنار برگهاي ظاهر مي شود.

از نظر طبي ريشه اين گياه قسمت مورد استفاده آن است. اين ريشه ضخيم، گوشتي و برنگ زرد تيره و يا قهو ه اي قرمز بوده که داراي طعمي بسيار تلخ و بويي نامطبوع است.

براي مصارف طبي ريشه کوشاد بايد اقلا سه ساله باشد تا اثر داشته باشد.

خواص داروئي:

کوشاد از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است.

1) اشتها را تحريک مي کند.

2) کوشاد گلبولهاي قرمز و سفيد خون را زياد مي کند بنابراين براي معالجه کم خوني و بيماريهاي عفوني بکار مي رود.

3) اثر ضد تورم دارد و براي رفع آرتروز و رماتيسم مصرف مي شود.

4) تب بر است.

5) بيماري مالاريا را برطرف مي کند.

6) درد نقرس را برطرف مي کند.

7) حرارت و رطوبت را از بدن خارج مي سازد.

8) فشار خون را پائين مي آورد.

9) ناراحتي هاي کبدي را برطرف مي کند.

10) تقويت کننده معده و بدن است.

11) اختلالات عادت ماهيانه را درمان مي کند.

12) گرفتگي روده ها را باز مي کند.

13) ادرار آور است.

14) ضماد کوشاد با سرکه براي از بين بردن لکه هاي پوست مفيد است.

15) عصاره اين گياه مسکن تمام دردها است.

16) ورم طحال را برطرف مي کند.

17) خون را تصفيه و تميز مي کند.

18) درمان کننده زردي و يرقان است.

طرز استفاده:

جوشانده: مقدار 20 گرم ريشه خرد شده کوشاد را در يک ليتر آبجوش ريخته بگذاريد براي مدت 20 دقيقه بآرامي بجوشد، سپس آنرا صاف کنيد. مقدار مصرف اين جوشانده يک فنجان قبل از هر غذا است.

دم کرده: مقدرا 5 گرم ريشه کوشاد را در يک ليتر آبجوش ريخته و بگذاريد چند ساعت بماند. سپس آنرا صاف کرده و استفاده کنيد.

تنطور: اين تنطور را مي توانيد از فروشگاههاي گياهان دارويي و يا برخي از داروخانه ها خريداري کنيد. مقدر مصرف آن 10-15 قطره همراه با آب سه بار در روز است.

مضرات:

مصرف بيش از حد کوشاد ممکن است باعث تحريک معده و بوجود آوردن حالت استفراغ و دل بهم خوردگي شود. زنان باردار و مادران شيرده نبايد از اين گياه استفاده کنند.

گاوزبان

Borage

کليات گياه شناسي:

گاو زبان گياهي است علفي و يکساله که ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتيمتر مي رسد ساقه آن شيار دار و خاردار مي باشد. برگهاي اين گياه ساده و پوشيده از تارهاي خشن است. گلهاي آن برنگ آبي، سفيد، بنفش و آبي مي باشد.

گاو زبان احتمالا از شمال آفريقا بنواحي ديگر راه يافته و امروزه در منطقه مديترانه، نواحي شمال آفريقا و قسمت هايي از خاورميانه مي رويد. گل، برگ و سرشاخه هاي گلدار آن بمصرف دارويي مي رسد.

خواص داروئي:

گاو زبان از نظر طب قديم ايران سرد است.

1) گل گاو زبان و برگ هاي تصفيه کننده خون است.

2) آرام کننده اعصاب است.

3) عرق آور است.

4) ادرار آور است.

5) کليه ها را تقويت مي کند.

6) سرماخوردگي را برطرف مي کند.

7) براي از بين بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنيد.

8) در درمان برونشيت موثر است.

9) بي اختياري دفع ادرار را درمان مي کند.

10) التهاب و ورم کليه را درمان مي کند.

11) در درمان بيماري سرخک و مخملک مفيد است.

12) ضماد برگ هاي گاو زبان براي رفع ورم موثر است.

13) برگهاي گاو زبان را بپزيد و مانند اسفناج از آن استفاده کنيد.

14) برگهاي تازه گل گاو زبان داراي مقدار زيادي ويتامين C مي باشد و در بعضي از کشورها آنرا داخل سالاد مي ريزند.

مضرات:

گاوزبان بعلت داشتن آلکالوئيد براي زنان حامله و کودکان مضر است.

گردو

WALNUT

کليات گياه شناسي:

گردو درختي است زيبا وسايه افکن که بعنوان درخت زينتي بکار مي رود. اين درخت در مناطق معتدل دنيا رشد و پرورش مي يابد.

گلهاي نر و ماده روي يک پايه قرار دارند سنبله گلهاي نر بصورت آويخته است ولي گلهاي ماده آن بوضع قائم روي شاخه قرار دارد.

ميوه گردو، گرد و در درون آن مغز قرار دارد و در فاصله هاي پرده هاي نازکي قرار گرفته است. قشري که روي مغز گردو است سبز رنگ و کمي گوشتي مي باشد.

درخت گردو هنگاميکه به سن بيست سالگي مي رسد شروع به ميوه دادن مي کند و بالاترين باروري خود را در سنين پنجاه سالگي دارد.

از تمام قسمتهاي درخت گردو استفاده طبي به عمل مي آيد.

خواص داروئي:

گردو از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است روغن گردو که از قديم براي پختن غذاها از آن استفاده مي شده است روغني است به رنگ زرد روشن که داراي طعم مطبوع و ملايم است و به آساني تند (اکسيده ) مي شود.

1) گردو خون ساز و تصفيه کننده خون است.

2) گردو درمان کننده بيماريهاي ريوي است.

3) گردو مسکن دل پيچه است.

4) اگر از گردو و عسل و مربا درست کنيد براي اشخاص لاغر وتقويت و تحريک نيروي جنسي مفيد است.

5) مرباي گردو ملين بوده و آپانديس را تقويت مي کند.

6) خوردن گردو از تشکيل سنگ کليه و سنگ کيسه صفرا جلوگيري مي کند.

7) پوست درخت گردو و پوست سبز گردو قابض است.

8) خوردن گردو براي تقويت جنسي مفيد است.

9) گردو را با انجير و موز بخوريد مقوي حواس و مغز است.

10) اگر پوست تاز گردو را به دندان و لثه بماليد لثه و دندان را تقويت مي کند.

11) دم کرده برگ درخت گردو براي درمان ورم مفاصل مفيد است.

12) 50 گرم برگ گردو را در يک ليتر آبجوش ريخته و بمدت چند دققيه بجوشانيد اين جوشانده براي شست و شوي زخم ها و التيام آنها بسيار مفيد است.

13) دم کرده برگ درخت گردو براي درمان ترشحات زنانه و بيماري سل مفيد است.

14) جوشانده برگ درخت گردو درمان کننده سر درد، سرمازدگي و بيماريهاي پوستي است.

15) شيره قسمت سبز ميوه را اگر چند بار روي زگيل بماليد آنرا از بين مي برد.

16) قسمت سبز و تازه ميوه گردو را اگر با آب بجوشانيد و موهاي خود را با آن رنگ کنيد رنگ قهو ه اي به مو مي دهد.

17) برگ تازه درخت گردو حشرات موذي مانند بيد و ساس را از بين مي برد.

18) اگر زن حامله روزي يک عدد گردو بخورد پس از زايمان پوست شکمش زيبايي خود را حفظ خواهد کرد.

19) چون گردو داراي مس مي باشد بنابراين به جذب آهن در بدن کمک مي کند.

طرز استفاده:

گردوي تازه برنگ سفيد با پوست زرد روشن است. مغز گردو را در ظرف سربسته در داخل فريزر نگاهداري کنيد تا کهنه نشود.

مضرات:

گردو با داشتن مواد مغذي زياد غذاي بسيار خوبي است ولي نبايد در خوردن آن اصراف کرد زيرا زياده روي آن باعث ورم لوزه و زخم دهان مي شود. مخصوصا گردو براي گرم مزاج ها خوب نيست و معمولا بهتر است اينگونه افراد بعد از خوردن گردو دهان خود را بشويند و يا انار ترش و يا کمي سکنجبين يا سرکه بخورند. مغز گردو لطيف است و در اثر ماندن کهنه مي شود ور نگ آن زرد يا قهو ه اي و طعمش تند مي شود و باعث مسموميت خواهد شد و نبايد از آن استفاده شود.

گريپ فروت

Grapefruit

کليات گياه شناسي:

دليل اينکه اين ميوه را گريپ فروت مي نامند آن است که ميوه آن مانند انگور بصورت جمعي تا دوازده تا بر روي شاخه مي رويد. اين ميوه که يکي از مرکبات مي باشد بيشتر از 4000 سال پيش در هند و مالزي کاشته مي شده است ولي تا قرن شانزدهم ميلادي در ديگر کشورها ناشناخته مانده بود تا اينکه اسپانيائيها آنرا به کشورهاي ديگر بردند.

جالب است که بدانيد آمريکا 97% مصرف گريپ فروت دنيا را تامين مي کند و تنها ايالت فلوريدا و تگزاس با هم 90% گريپ فروت آمريکا را توليد مي کنند.

درخت گريپ فروت به اندازه درخت پرتقال و ارتفاع آن تا 12 متر مي رسد برگهاي آن سبز و گل آن سفيد است. ميوه گريپ فروت درشت تر از پرتقال و پوست آن هنگاميکه رسيده باشد نازک و برنگ زرد روشن است. اگر در چيدن گريپ فروت تاخير شود پوست آن کلفت شده و قسمت سفيدي زير پوست ضخيم مي شود و مقداري از آب خود را از دست مي دهد. گريپ فروت رسيده بزرگ و طعم آن ترش و شيرين و کمي تلخ مي باشد. نوعي از گريپ فروت که در شمال ايران مي رويد چون داخل آن قرمز رنگ است به آن توسرخ مي گويند.

گريپ فروت در حال حاضر در چين، هند، خاورميانه و در ايران هم در شمال و هم جنوب پرورش داده مي شود.

گريپ فروت در تمام طول سال در بازار وجود دارد ولي فصل آن از ژانويه تا مي مي باشد.

خواص داروئي:

1) گريپ فروت چون داراي کالري کمي است نوشابه بسيار خوبي براي آنهايي است که مي خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند. گريپ فروت از پرتقال کمتر قند دارد.

2) گريپ فروت تميز کننده بدن از مواد سمي است و اين مواد را سريعا دفع مي کند و دليل آن اين است که هنگاميکه از گريپ فروت استفاده مي کنيد بعلت دفع مواد زائد ممکن است اسهال توليد شود.

3) گريپ فروت داروي خواب است. اگر مي خواهيد خواب خوش و سنگين داشته باشيد يک گريپ فروت و يا آب آنرا گرفته قبل از رفتن به رختخواب بخوريد.

4) گريپ فروت ضد سرماخوردگي است و تب را پائين مي آورد در هنگام سرماخوردگي و تب آب گريپ فروت بنوشيد.

5) گريپ فروت بدليل ترش بودن ترشح اسيد معده را بيشتر مي کند پس بايد آنرا قبل از غذا مصرف نمود تا اشتها را تحريک کرده و غذا را زودتر هضم نمايد.

6) آنهائيکه کليه و مثانه و کيسه صفرايشان سنگ توليد مي کند حتما بايد گريپ فروت بخورند زيرا گريپ فروت از درست شدن سنگ جلوگيري مي کند.

7) مهمترين کاربرد گريپ فروت براي جلوگيري و درمان بيماري قلبي است و گريپ فروت شفابخش قلب است زيرا کلسترول را پائين آورده و رگها را از وجود چربيها و مواد رسوب کرده پاک مي کند و پيشرفت تصلب شرائين را متوقف مي سازد.

تحقيقاتي که جديدا روي بيماران مبتلا به کلسترول بالا انجام شده است نشان داده است که مصرف 2 عدد گريپ فروت در روز کلسترول خون را بطور متوسط 10% پائين مي آورد و حتي مقدر HDL را که چربي مفيد است بالا مي برد. بنابراين کسانيکه مبتلا به عارضه کلسترول بالا هستند بايد گريپ فروت را با پوست مصرف کنند زيرا پکتين و ويتامين P در قسمت سفيدي پوست گريپ فروت وجود دارد.

8) خوردن دو عدد گريپ فروت در روز احتمال حمله قلبي را بنحو بارزي کاهش مي دهد بنابراين کسانيکه در خانواده شان سابقه قلبي و بيماري قلبي وجود دارد حتما بايد از گريپ فروت استفاده کنند.

9) تحقيقاتي که در روي حيوان ها انجام گرفته نشان داده است که گريپ فروت در سلامتي شريانها اثر معجزه آسائي دارد. دانشمندان به يک دسته از آنها غذاهاي چرب ولي همراه با پکتين گريپ فروت دادند و به دسته ديگر بدون پکتين گريپ فروت. دسته اول عمر بيشتر داشته و بعد از تشريح جسد آنها بهيچ وجه اثري از تصلب شرائين مخصوصا در شريانهاي اکليلي قلب و آئورت ديده نشد در حاليکه دسته دوم که فقط غذاهاي چرب مصرف کرده بودند مبتلا به تصلب شرائين و کلسترول بالا شده بودند.

دانشمندان ژاپني چند سال پيش آزمايشهائي در مورد اثر گريپ فروت روي سرطان بر روي موشها انجام دادند. به موشهائي که مبتلا به سرطان بودند عصاره گريپ فروت تزريق کردند و با کمال تعجب مشاهده نمودند که رشد غده سرطاني در آنها متوقف شد و پس از چندي همه آنها بهبود يافتند. آنها نتيجه گرفتند که در گريپ فروت و مخصوصا در پوست آن ماده ضد سرطان وجود دارد.

10) هسته گريپ فروت نيز خواص بسياري درد زيرا ميکرب کش، ضد قارچ و ضد Yeast است البته عصاره هسته گريپ فروت بصورت قرص و کپسول در فروشگاههاي گياهان دارويي و يا برخي از داروخانه ها موجود است مي توانيد خريداري کرده و مصرف کنيد و يا اينکه هسته هاي گريپ فروت را جمع آوري کرده و خشک کنيد سپس در داخل آسياب برقي ريخته و پودر کنيد و هر روز مقدار يک قاشق چايخوري از آنرا با آب ميل کنيد يا اينکه همانطوريکه گفته شد همه گريپ فروت را با پوست سفيد و هسته آن در داخل مخلوط کن برقي ريخته و مصرف کنيد.

مضرات:

گريپ فروت را نبايد بهمراه تعدادي از داروها خورد زيرا اثر آنها را چند برابر مي کند مثلا کسيکه داروي فشار خون مصرف مي کند اگر آنرا با گريپ فروت بخورد اثر دارو زيادتر شده و شخص فشار خونش بشدت پائين مي آيد و خطرناک است.

گزنه

Nettle

کليات گياه شناسي:

گزنه گياهي است که از دوران ماقبل تاريخ نيز وجود داشته و مردم آن زمان از آن براي تغذيه استفاده مي کردند و از خواص درماني آن اطلاع داشته اند.

جالينوس حکيم که در قرن دوم ميلادي زندگي مي کرده آنرا براي رفع سرماخوردگي و بيماري دستگاه تنفسي بکار مي برده است.

گزنه گياهي است علفي و چند ساله که ساقه آن چهار گوش بوده و بطور قائم تا ارتفاع يک متر بالا مي رو د. اين گياه در خرابه ها،‌باغها و نقاط مرطوب که چهارپايان از آن عبور مي کنند بحالت خودرو مي روي ريشه اين گياه خزنده بوده و در ناحيه اي که سبز مي شود کم کم تمام منطقه را فرا مي گيرد.

ساقه اين گياه را پرزها و تارهاي مخروطي شکل پوشانده که در صورت لمس کردن ساقه بدست مي چسبد و پوست را مي گزد که توليد خارش و سوزش مي کند و شايد بهمين دليل آنرا گزنه ناميده اند.

تخم آن نرم، ريز و تيره رنگ و مانند تخم کتان است قسمت مورد استفاده اين گياه برگهاي تازه، ريشه ، شيره و دانه آن است.

خواص داروئي:

گزنه از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است.

1) گزنه مو را تقويت کرده و از ريزش موي سر جلوگيري مي کند، حتي در بعضي از موارد موي سر دوباره مي رويد. براي استفاده از اين خاصيت 6 گرم سر شاخه ها و برگها و ريشه گزنه را بتنهايي و يا با 30 گرم چاي کوهي در يک ليتر آبجوش ريخته و آنقدر بجوشانيد تا حجم مايع به نصف برسد. شبها مقداري از اين مايع را به سر بماليد و صبح بشوئيد.

2) براي براق شدن و جلا دادن به موها بعد از شستشوي سر موها را با چاي گزنه ماساژ دهيد. بدين منظور يک قاشق چايخوري برگ گزنه خشک را در يک ليوان آب جوش ريخته و مدت نيمساعت بگذاريد بماند. ماساژ دادن با اين چاي، شوره سر را برطرف مي کند.

3) دستگاه هاضمه را تقويت مي کند.

4) ادرار را زياد مي کند.

5) براي درمان بيماري قند مفيد است بدين منظور يک فنجان چاي گزنه را سه بار در روز ميل کنيد.

6) ترشح شير را در زنان شيرده زياد مي کند.

7) اخلاط خوني را برطرف مي کند.

8) بيماريهاي پوستي را برطرف مي کند.

9) براي باز کردن عادت ماهيانه از دانه گزنه استفاده کنيد.

10) در درمان کم خوني موثر است و تعداد گلبولهاي قرمز را زياد مي کند.

11) اگر در ادرار خون وجود داشته باشد گزنه آنرا برطرف مي کند.

12) گزنه عرق آور است.

13) پاک کننده اخلاط سينه، ريه و معده است.

14) نيروي جنسي را تقويت مي کند.

15) گرفتگي هاي کبدي را رفع مي کند.

16) براي از بين بردن زگيل، ضماد برگهاي تازه آنرا روي زگيل بماليد.

17) براي پاک کردن مثانه، رفع عفونت مثانه و دفع سنگ از مثانه برگ گزنه را همراه با ريشه شيرين بيان دم کنيد و بنوشيد.

18) براي التيام زخم ها و زخم هاي سرطاني از ضماد تخم گزنه مخلوط با عسل استفاده کنيد.

19) براي برطرف کردن کهير از جوشانده گزنه بمقدار سر فنجان در روز بنوشيد.

20) درد نقرس را کاهش مي دهد.

21) براي برطرف کردن ناراحتي هاي زنانه قبل از عادت ماهيانه از چاي گزنه استفاده کنيد.

22) ناراحتي هاي کليه را برطرف مي کند.

23) ضماد آن درد عضلاني را برطرف مي کند.

24) کرم معده و روده را مي کشد.

25) درمان کننده بواسير است.

26) براي برطرف کردن درد رماتيسم، برگهاي تازه آنرا روي پوست بماليد..

طرز استفاده:

1) دم کرده گزنه: مقدر 40 گرم برگ گزنه را در يک ليتر آبجوش ريخته و بمدت 10 دقيقه دم کنيد. مقدار مصرف آن سه فنجان در روز بعد از غذاست.

2) جوشانده گزنه: مقدر 30 گرم گزنه را در يک ليتر آب ريخته و بمدت 10 دقيقه آنرا بجوشانيد. اين جوشانده براي تصفيه خون مفيد است. مقدار مصرف آن يک فنجان بين غذاها در روز است.

3) تنطور گزنه:‌ يک قسمت برگ گزنه را با پنج قسمت الکل 50 درجه طبي مخلوط کرده و در داخل شيشه در بسته بريزيد و بمدت 15 روز هر روز آنرا تکان دهيد بعد از اينمدت آنرا صاف کرده و در شيشه دربسته نگاهداري کنيد. مقدر مصرف آن 15-10 قطره سه بار در روز مي باشد.

مضرات:

گزنه اگر بيش از حد استفاده شود ممکن است براي روده ها و کليه ها مضر باشد بنابراين بهتر است با صمغ عربي و کتيرا خورده شود.

مقدر مصرف بيش از 10 گرم در روز ممکن است باعث بند آمدن ادرار شود. زنان باردار و کودکان بايد از مصرف آن خودداري کنند.